έριξε
μια δαχτυλιά αλάτι,
έβαλε ένα
κομμωτήριο στη σκέψη,
κι έφερε την απουσία του στη γλώσσα της,
σε ριμέικ στο σάλιο της,
θα της
πήγαινε μια
χίπικη περούκα σκέφθηκε,
άκουγε τους
cult
και κρυβόταν στα λίκε που μάζευε,
μέσα της
τα φανταζόταν,
τα άγνωστα και τα πιο επιθυμητά
και κοκκίνιζε,
πολυκατοικία η ζωή της,
από σπίρτα,
ήθελε να ανάψει μόνο το πρώτο εδώ και καιρό,
όμως,
συναγερμός φωτιάς η συνήθεια,
και ανακάτωσε τη σούπα
κι έσβησε το
μάτι,
έβγαλε τη ρόμπα,
και μετά τη λευκή της κυλόττα,
είχε
φορτίο γεμάτο ψυχές,
την έβλεπε
από απέναντι
αυτός
~
(alexmil
Photo: Florian Eymann

 

Advertisements