Το
οικοδομικό τετράγωνο της
φαντασίας,
μια σταγόνα ψυχής
και ο φακός να διαθλά τον αρχιτέκτονα.
Γλίστρησα στο υλικό
αρχείου,
μια βιντεοκλήση
και τα
κρεμασμένα μάτια μου,
να σιωπούν στο κενό εκεί που αλλάζει γεύση το φως
και
γίνεται ασήμαντος
θάνατος.

~
Το φαλαινοθηρικό μου,
όπου είμαι,
είμαι και εχθρός μου,
η ευτυχία αλλιώς στο αμπάρι της
πόλης,
μια άδικη δίκη σε κάθε γουλιά:
να,
η ζωή μετά;
ως έρωτας ανεκπλήρωτος.
~
(alexmil)

 

 

Advertisements